Odgrzybianie klimatyzacji i wymiana filtra kabinowego 1. Do wykonania tej czynności potrzebne nam będą: 1 x nowy filtr kabinowy, np. Motorcraft, Filtron K1110, lub K1110A z aktywnym węglem 1 x nasadka 10mm (na zdjęciu poniżej, nałożona na klucz) 1 x klucz/śrubokręt na tą nasadkę 1 x klucz typu TORX, lub śrubokręt z taką końcówką 1 x Środek odgrzybiający do klimatyzacji (dobry, pachnący, ale nie przesadnie - z długim "dozownikiem") 1 x Śrubokręt typu gwiazdka Ok. godziny wolnego czasu i ładna pogoda :) OPCJONALNIE 1 x Lampa neonowa i sprężone powietrze (to w zależności od widoczności oraz stopnia zakurzenia kanałów wentylacyjnych) Oto wszystkie części: 2. Zaczynamy od chwilowego przewietrzenia auta, otwieramy wszystkie drzwi(w tym klapę bagażnika), odsuwamy całkowicie szyby i podnosimy maskę. Następnie wyciągamy dywaniki, przynajmniej z przodu (gumowe i/lub welur) i jeśli jest brudno odkurzamy wnętrze i progi. Powód? Przez najbliższą godzinę, będziemy momentami mocno się "przytulać" do podłogi). Dywaniki układamy na ziemi od strony kierowcy(będziemy na nich klęczeć). 3. Odsuwamy fotel kierowcy maksymalnie do tyłu, a kierownice podnosimy maksymalnie do góry. Po zajęciu "pozycji" przystępujemy do demontażu plastikowej osłony od strony kierowcy. Nie naciskając śrubokręta odkręcamy śrubkę(na zdjęciu po niżej) i wyciągamy ją. Następnie łapiemy za kołnierz plastikowego kołka i wyciągamy go. W następnym kroku, całą osłonę odciągamy "do siebie" Nie na boki (do przodu, lub tyłu) ale zdecydowanie do siebie, tak jak śrubkę i kołek plastikowy. Osłona w zasadzie będzie się trzymać tylko po prawej stronie na dwóch zatrzaskach (zaznaczone czerwonymi strzałkami na drugim zdjęciu) i tam należy ją delikatnie szarpnąć do siebie. 4. Teraz widać z czym przyjdzie nam "walczyć" (zdjęcie poniżej) Musimy się dostać do pokrywy komory filtra (nr. 2 na zdjęciu poniżej) a w zasadzie ją odkręcić. Jednak na naszej drodze znajduje się pedał gazu ze swoją elektroniką ( i metoda SKOLMI'ego w tym wypadku "nie zadziała". Bez odkręcenia pedału gazu nie wsadzimy do komory, filtra. Musimy najpierw odkręcić pedał gazu(1) a następnie dostać się do pokrywy filtra kabinowego(2) i to wszystko w pozycji leżącej z rękoma cały czas w górze, ale nie będzie tak źle?? 5. Przygotowujemy klucz/śrubokręt (ten drugi od góry z pierwszego zdjęcia niniejszego poradnika) z nasadką 10mm i odkręcamy 3 śruby na których zamocowany jest cały pedał (zdjęcie poniżej) Podkładki są jednym ciałem z nakrętką i nie rozpadną się - nie ma obaw. Musimy natomiast uważać, aby taki zestaw nie wpadł nam przypadkiem w otwór układu kierowniczego(powyższe zdjęcie - lewy,dolny róg). Gdyby tak się stało, powinno niby wypaść na ziemię , ale kto to wie? Lepiej nie kusić losu i nie spieszyć się z tym. 6. Teraz jak, kto woli: można odłączyć kostkę elektroniczną (powyższe zdjęcie, na lewo od lewej górnej śruby) od pedału, lub jeśli będziecie mieli problemy z rozłączeniem (nic na siłę) można całość chwilowo położyć na, lub w okolicach pedału hamulca, tak aby nie przeszkadzał nam w odkręcaniu pokrywy filtra i wkładaniu samego filtra. 7. Teraz zabieramy się za odkręcanie pokrywy filtra. O ile dolne dwie śruby pójdą łatwo, o tyle górne a zwłaszcza ta po prawej może doprowadzić do szału, ale spokojnie. Do odkręcenia można użyć klucza TORX(pierwsze zdjęcie poniżej), jak i zwykłej końcówki TORX na śrubokręt (drugie zdjęcie poniżej) Uwaga na przewody klimatyzacji mogą być gorące! 8. Teraz uwaga, ściągamy pokrywę i?? ZONK! Nie ma filtra!! Telefon do ASO i oczywiście odpowiedź "filtr ma być, ale może go też nie być - jak pan podjedzie do nas to możemy założyć" Fajnie tylko ja mam rozkręcone wszystko i filtr już kupiony, a do ASO mam 60KM w jedną stronę. Szkoda czasu na dyskusje a sprawa jest oczywista, wystarczy że 10 takich aut opędzlują i mają 1000zł zarobku - ehhh? Poniżej zdjęcie pustej niestety komory. To po prawej to parownik, który za chwilę potraktujemy preparatem. 9. Skoro mowa o preparacie, oto i on CRC AIRCO CLEANER (zdjęcie poniżej) - odgrzybia, posiada długi dozownik z rozpylającą dyszą na końcu, tworzy aktywną pianę i pachnie, ale nie tak intensywnie, że auta przez miesiąc po aplikacji nie da się używać - kupiony za parę złotych (23zł) na jednej z aukcji internetowych ;) Środek, jakiego użyjemy może być dowolny, byle by miał te swoje odgrzybiające właściwości, długą rurkę/dozownik i co najważniejsze żeby nie zajeżdżał jak kibel na PKP :) 10. Odgrzybianie wykonujemy na zewnątrz tzn. na świeżym powietrzu!!. Jeśli komora filtra i okolice są mocno zakurzone, możemy potraktować je gazem sprężonym (do kupienia w sklepach komputerowych). Dobrze jest także wcześniej spróbować na boku, jak nasz preparat jest rozpylany, pozwoli nam to mniej więcej wyobrazić sobie jak będzie wypełniał trzewia naszego auta. Sprawdzamy czy otwarta jest maska silnika, wszystkie drzwi, no i czy nie zanosi się na deszcz:) Chcąc uzyskać najlepszy efekt, nie możemy przerwać tego procesu, a proces odgrzybiania zaczynamy od komory filtra kabinowego. Cała operacja polega na włożeniu rurki do komory w jej najwyższym i najgłębszym punkcie (blisko przy parowniku), dozując środek, pociągamy rurkę do siebie i z góry na dół - jak pokazuje czerwona strzałka na zdjęciu poniżej. Środek dozujemy jak np. hmm?maszyna do pisania?, czyli zaczynając od góry i najgłębszego położenia naciskamy sekwencyjnie, ale zdecydowanie spust(ok. 2 sek) i po każdym naciśnięciu podciągamy wężyk do siebie(ok. 3cm) aż wyjdzie całkiem z komory filtra. Potem obniżamy końcówkę wężyka o szerokość "rozprysku" środka (3cm niżej) i na nowej, niższej wysokości ponownie wkładamy do końca komory i powtarzamy sekwencję naciśnięć i podciągnięć wężyka. I tak, aż osiągniemy dno komory filtra. Dobrze jest mieć pod ręka czystą szmatkę, żeby w razie opryskania tapicerki, lub czegokolwiek - móc to wytrzeć. Także w razie ewentualnych wycieków preparatu z otworów wentylacyjnych szmatka może się przydać, zwłaszcza gdy jest to nasz pierwszy raz :) 11. Po tej operacji, nasza spryskana komora będzie wyglądać mniej więcej tak, jak na zdjęciu poniżej. Parownik spryskany, piana się aktywuje. Możemy poprawić jeszcze drugą stronę komory - vis a vis parownika, ale tu uwaga ogólna, nie wolno przesadzać z preparatem. Jeśli zaaplikujemy go przesadnie dużo - preparat nie zdąży się przekształcić się w pianę i będąc w takim płynnym/wodnistym stanie może narobić sporego pokajania w elektronice samochodu. A tego nie chcemy, tak więc w tym przypadku kłania się stare przysłowie - co za dużo to niezdrowo. 12. W następnym kroku możemy także odgrzybić/ odświeżyć górne kanały wentylacyjne. W tym celu otwieramy je, tak aby bez problemu wsadzić cały dozownik(rurka) do środka na maksymalną głębokość. I stosujemy tą samą technikę, jak przy komorze filtra kabinowego, tzn. naciskamy (ok. 2sekundy) po czym, podciągamy ok. 3cm, naciskamy, podciągamy, itd. Aż wyciągniemy całkowicie wężyk na zewnątrz, po czym wkładamy do następnego kanału i powtarzamy operację, aż załatwimy wszystkie cztery otwory. Zdjęcie poniżej zrobione na pierwszym otworze po ok. 3, 4-ech podciągnięciach rurki. 13. Sprawdzamy czy nie ma gdzieś wycieków (ja przesadziłem z otworem na zdjęciu powyżej i z przełącznika świateł zaczęła wypływać piania) i jeśli cos wypływa - wycieramy. Teraz w zależności jaki preparat zastosowaliśmy, producent zaleca różne zachowanie. W moim przypadku po aplikacji do ostatniego otworu musiałem odczekać ok. 15 minut, po czym założyłem dekielek na komorę filtra kabinowego i lekko z góry przyłapałem go jedną śrubką (tak, aby nie odpadł) przykręcając ile się da, tylko palcami, bez użycia narzędzi. Teraz sprawdzamy czy pedał gazu nie jest przypadkiem wciśnięty, dźwignia zmiany biegów w pozycji na "luz", hamulec ręczny zaciągnięty i uruchamiamy silnik. Pokrętło wentylatora ustawiamy na 1, temperaturę na max ciepło (tak zaleca producent mojego preparatu) i kierunek dmuchania jak na zdjęciu poniżej, po czym włączamy klimatyzację. Teraz z włączonym silnikiem i klimatyzacją (w przypadku mojego preparatu) czekamy ok. 20 minut - drzwi i maska oczywiście pootwierane. Tutaj małe wytłumaczenie do zdjęcia poniżej - producent mojego preparatu zaleca włączenie dmuchawy na max (tzn pozycja 4) ale nie róbcie tego od razu, tylko stopniowo (co 1 minutę jedno położenie więcej) bo może się zdarzyć, że niespodziewanie zostaniecie wy, lub tapicerka auta efektownie ochlapani odgrzybiającą pianą, niby to nic, ale już robiąc poniższe zdjęcie zaczęły mnie piec lekko oczy, tak więc ostrożnie z tym! Włączać pojedynczo i powoli nastawy wentylatora dmuchawy, po czym oddalić się od auta, na te zalecane XX minut. 14. Po 20 minutach wyłączamy klimatyzację, pokrętło temperatury na 1/2 i powoli stopniowo schodzimy z prędkością wentylatora do pozycji 0, po czym wyłączamy silnik. Po tej operacji wnętrze komory filtra powinno być suche i będzie wyglądać mniej, więcej tak: Po tym zabiegu, zauważyłem że przestał mi popiskiwać wentylator w ustawieniu na "2" a moje ASO już 2 razy z tym walczyło i nie umieli tego zlokalizować i usunąć, echhh?... 15. Jednym z ostatnich kroków jest montaż nowego filtra kabinowego(przeciw-pyłkowego). Wyciągamy go z pudełka i z foliowego opakowania, uważając, aby nie spadł nam na coś brudnego, lub co gorsze na coś mokrego. UWAGA, dosyć istotna sprawa, filtr ma a boku strzałkę, filtr wkładamy do komory w taki sposób, aby strzałka była zwrócona do przodu auta (kierunku jazdy). 16. Włożenie filtra to następna operacja wymagająca cierpliwości. Nie wiem jak jest z wyciąganiem starego filtra - nie było mi to dane, ale wkładając nowy filtr, wszystko wchodzi na styk, trzeba też w pewnym momencie lekko przycisnąć pedał hamulca, aby filtr wreszcie trafił na swoje miejsce - uważamy tylko, aby go nie uszkodzić (złamać/rozedrzeć) i mimo iż na początku odniesiemy wrażenie że nie ma możliwości, by go wsadzić na swoje miejsce bez użycia młotka, to jednak po chwili kombinacji wejdzie na pewno - poniżej dowód na to, tzn. mi się udało: To wszystko. Najtrudniejsze za nami, pozostaje nam teraz założyć dekielek filtra, przykręcić go wszystkimi 4-ema śrubami (z czuciem), następnie zamocować na swoje miejsce pedał gazu (3 nakrętki - 10mm) i w końcu plastikowa osłona, spinka, śrubka i to wszystko. W zależności od użytego preparatu, przez pierwsze 2, 3 dni będziemy jeszcze odczuwać jego zapach (preparatu), jednak po 3, 4-ech dniach powinien się całkowicie "stracić", oczywiście jeśli przynajmniej raz dziennie znajdziemy chwilę czasu i będzie możliwość, aby przewietrzyć auto otwierając (na jakiś czas) na świeżym powietrzu wszystkie drzwi, np. po powrocie z pracy - powodzenia. Opracowanie i zdjęcia : Yotez © 2006. Więcej informacji na naszym forum dyskusyjnym :

Mam dwa pytania dotyczące klimy w fordzie focusie Mk2 rocznik 2005 diesel: 1. Gdzie znajdę rurkę (lub rurki) odprowadzającą skropliny z parownika klimatyzacji? Chciałbym tą drogą wprowadzic srodek grzybobójczy, żeby odkazić sobie klimę. Niestety patrząc pod spodem samochodu nigdzie nie znalazłem takiej rurki.

Przedmiotem aukcji jest parownik klimatyzacji Ford Mondeo Uwagi! SPRZEDAWANY PRODUKT POCHODZI Z DEMONTAŻU, ZDJĘCIA PRZEDSTAWIAJĄ DOKŁADNIE OFEROWANY TOWAR. Informacje uzupełniające dane pojazdu marka: Ford model: Mondeo typ: Mk3 lata produkcji: 2000-2007 data produkcji: 2001 pojemność silnika: TDDI typ silnika: D6BA moc: 115KM skrzynia biegów: Manualna rodzaj nadwozia: HB5d dane xedos numer xedos: 192983 lokalizacja: S3-F7-2 Dlaczego warto kupić u nas? Nasze najważniejsze atuty Zaufało nam tysiące klientów, a nasze komentarze odzwierciedlają zadowolenie z naszych usług. W ofercie sklepu znajduje się ponad 12 tysięcy produktów dostępnych od ręki i stale rośnie Istniejemy w branży motoryzacyjnej od 1994 roku, wieloletnie doświadczenie oraz szkolenia, pozwoliły spełnić nam wymagania norm ISO 9001:2009. Profesjonalne doradztwo przy zakupie części. Ekspresowa wysyłka 95% towaru wysyłamy w ciągu 24h od chwili złożenia zamówienia.

Częstą, jeśli nie najczęstszą, przyczyną niskiej wydajności klimatyzacji są nieszczelności w obiegu czynnika chłodniczego. Istnieją różne metody wykrywania przecieków. Nie każda jest zgodna z obowiązującymi europejskimi przepisami. Poniżej przedstawiamy zalety i wady kilku wybranych metod. Jednym z większych wyzwań przy serwisowaniu klimatyzacji jest niewątpliwie szybkie i dokładne lokalizowanie miejsc wycieków czynnika. Istnieje pięć głównych wymagań dotyczących metoda badania szczelności układów klimatyzacji samochodach. Na pierwszym miejscu jest stawiana zgodność z dyrektywami unijnymi (2006/40/WE i 307/2008/WE). Dyrektywa określa maksymalny dopuszczalny ubytek czynnika chłodniczego z samochodowych układów klimatyzacji. Tym samym nie można napełniać mocno nieszczelnej klimatyzacji w celu wykrycia przecieków, na przykład za pomocą środka kontrastowego i lampy UV lub elektronicznego detektora nieszczelności. Obie te metody powoli wychodzą w niektórych państwa Unii z użycia, chociaż ich stosowanie w Polsce nie jest jeszcze zabronione. DYREKTYWA 2006/40/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 17maja 2006r. dotycząca emisji z systemów klimatyzacji w pojazdach silnikowych Artykuł 6, ustęp 3: „Zakłady usługowe oferujące usługi serwisowe i naprawcze systemów klimatyzacji mogą dopiero wówczas napełnić fluorowanymi gazami klimatyzację, z której wyciekła odbiegająca od normy ilość czynnika chłodniczego, gdy została zakończona niezbędna naprawa.” Oznacza to, że warsztat nie może napełnić gazem R134a pustej, uszkodzonej klimatyzacji w celu zlokalizowania w niej nieszczelności. Wykrywanie z użyciem środka pieniącego Jest to najprostsza i najczęściej stosowana metoda w serwisach. Polega na naniesieniu łatwo pieniącego się środka, np. wody z mydłem lub specjalnego środka w sprayu, na wszystkie przyłącza i przewody z zewnątrz. Na nieszczelnych miejscach tworzy się piana. Zaletą tej metody są niskie koszty materiałowe. Wadą, że nie daje dobrych rezultatów przy powolnych (małych) wyciekach. Ponadto warunkiem jej stosowania jest występowanie jeszcze resztek ciśnienia w układzie. W innym przypadku trzeba ciśnienie wprowadzić z zewnątrz. Metoda daje dobrą skuteczność dopiero wtedy, gdy podczas badania pokryjemy środkiem całą powierzchnię obiegu czynnika. W praktyce oznacza to dużą pracochłonność, przy czym trudna dostępność do niektórych miejsc (parownika i jego przyłączy) nie da w efekcie pełnej skuteczności poszukiwań wycieków. Metoda z wykorzystaniem lampy UV Do lokalizacji wycieków stosuje się lampę UV (pracującą w ultrafiolecie), którą oświetla się poszczególne elementy klimatyzacji po wprowadzeniu w układ środka fluorescencyjnego. Miejsca wycieków świecą na jasnożółto lub jasnozielono. Najbardziej poręczna jest lampa zasilana z baterii, o niedużych wymiarach. Trzeba jednak zwrócić uwagę na jej moc świetlną. Im intensywniejsze jest oświetlenie, tym silniejszy jest efekt fluorescencji. Podczas pracy z lampą UV należy pamiętać o założeniu ochronnych okularów, które zabezpieczą przed szkodliwym dla oczu promieniowaniem ultrafioletowym. Środek kontrastowy wprowadza się specjalnym aplikatorem (wtryskiwaczem), praską do wkładów lub urządzeniem do serwisowania klimatyzacji. Przy samodzielnym podaniu barwnika należy zwrócić uwagę by nie przesadzić z ilością, ponieważ nadmiar negatywnie wpływa na żywotność sprężarki klimatyzacji. Ponadto środek kontrastowy bazuje na oleju i odkładając się w obwodzie klimatyzacji nie pozwala na wykrycie najmniejszych nieszczelności. Elektroniczne wykrywanie nieszczelności Do wykrywania wycieków czynnika chłodniczego można stosować przyrząd rejestrujący zwiększoną koncentrację tego czynnika w powietrzu, tzw. detektor nieszczelności. Sondę przyrządu należy zbliżyć do miejsca przypuszczalnej nieszczelności na odległość nie większą niż 5 mm. Przyrząd dokonuje analizy składu zassanego gazu i za pomocą świecenia diod lub sygnału dźwiękowego przekazuje informację o intensywności stężenia czynnika chłodniczego. Dostępne są przyrządy przeznaczone do czynnika R 134a, jak i do nowego R1234yf. Elektroniczne wykrywacze wycieków stały się obecnie popularne. Pozwalają na bardzo szybkie sprawdzenie układu dając przy tym zadowalającą dokładność pomiarów. Detektory pozwalają lokalizować już niewielkie nieszczelności, na poziomie 7 g/rok, chociaż są dostępne na rynku przyrządy zaawansowane, które potrafią wykrywać wycieki na poziomie 3 g/rok. Ze względu na to, że R134a jest cięższy od powietrza, powinno się szczególną uwagę zwracać na spód badanych elementów i przewodów. Zaletą tego typu przyrządów jest szybkość użycia i łatwa obsługa. Wadą może być jednak niska wiarygodność działania. Niektóre bowiem przyrządy wykrywają obce gazy, wydobywające się na przykład z tworzyw sztucznych lub opary oleju napędowego bądź benzyny obecne w komorze silnika. W takim przypadku przyrząd będzie wywoływał fałszywe alarmy. Wykrywanie ciśnieniem Szczelność zamkniętych układów daje się sprawdzać poprzez pomiar spadku ciśnienia panującego w obwodzie. Można przy tym poddawać układ działaniu nadciśnienia, jak i podciśnienia. Pierwszy sposób daje dobre i szybkie wyniki przy dużych nieszczelnościach. Opróżniony układ należy podłączyć poprzez zawór serwisowy do butli z azotem lub do wytwornicy azotu. Opróżnioną klimatyzację napełnia się azotem. Zwracać przy tym uwagę, aby nie przekraczać ciśnienia dopuszczonego przez producenta pojazdu dla danego układu klimatyzacji (max. 12 bar). Następnie obserwuje się przez dłuższy czas (np. 5-10 min), czy ciśnienie pozostaje stałe. Nieszczelność może być rozpoznana przez “syczenie”. Gdyby tak nie było, wskazane jest uwidocznienie miejsca wycieku środkiem do wykrywania nieszczelności, np. barwnikiem UV, wodą z mydłem lub testerem ultradźwiękowym. Badanie za pomocą ciśnienia 10-15 bar w obwodzie niskiego ciśnienia pozwala dobrze wykrywać nieszczelności parownika. Koszty inwestycji jest w akceptowalnych granicach. Wykrywanie nieszczelności azotem można dokonać przy pomocy stacji do płukania klimatyzacji (Niektóre ze stacji obsługi klimatyzacji mają opcję automatycznego wykrywania nieszczelności azotem). Podczas wyciągania czynnika można wtedy szybko stwierdzić, czy układ jest szczelny lub nie. Przy czym miarodajność badania szczelności uzyskuje się tylko wtedy, gdy czas „ewakuacji” czynnika wynosił co najmniej 30 minut, a na samo badanie przewidziano dodatkowo 10 minut. Taki przedział czasu jest potrzebny, aby wynik nie był zafałszowany emisją czynnika z oleju sprężarkowego pozostającego w układzie. Procedura testu azotem jest zgodna z dyrektywą UE 307/2008 określającą maksymalny dopuszczalny ubytek czynnika chłodniczego z samochodowych układów klimatyzacji. Metoda z azotem ma jednak tę wadę, że sprawdza się przy większych nieszczelnościach. Ponadto dość skomplikowane jest sprawdzanie szczelności parownika. Wykrywanie gazem śladowym Do wykrywania nieszczelności w układzie klimatyzacji można zastosować gaz śladowy, składający się z 95% azotu i 5% wodoru. Gaz ten (oznaczany 95/5) jest niepalny, nietoksyczny, nie powoduje korozji i nie jest szkodliwy dla środowiska. Molekuły wodoru są najmniejszymi naturalnie występującymi cząsteczkami i same się ulatniają z minimalnych nieszczelności. Za pomocą detektora wodoru, który reaguje niemal wyłącznie na wodór, można wykryć najmniejsze nieszczelności. Dlatego jest to wykrywanie bardzo niezawodne, tym bardziej, że detektor wykazuje niską „czułość poprzeczną” (czułość określająca wpływ innych gazów na wynik pomiaru). Ponadto łatwo badać nim parownik, bowiem cząsteczki wodoru przedostają się z nieszczelności parownika przez otwory wentylacyjne do wnętrza pojazdu. Wodór jest w przeciwieństwie do R134a lżejszy od powietrza i układ klimatyzacyjny może być łatwo sprawdzony od góry. Badanie polega na wprowadzeniu gazu poprzez złącze serwisowe do opróżnionego lub jeszcze częściowo napełnionego układu klimatyzacji pod ciśnieniem 5 bar. Następnie mechanik przesuwa detektor wzdłuż przewodów i podzespołów klimatyzacji. O stwierdzonym przecieku urządzenie informuje sygnałami świetlnymi i dźwiękowymi. Wadą tego rozwiązania jest konieczność dysponowania dodatkowym zestawem z butlą gazu śladowego, reduktorem ciśnienia i wózkiem. Nie bez znaczenia jest również wysoka cena całego zestawu z detektorem. Na rynku jest dostępny wykrywacz nieszczelności gazem śladowy FLG800, firmy Robinair oraz wykrywacz Loktrace firmy Vulkan Lokring. Oba urządzenia są w stanie wykryć przecieki o wielkości zaledwie 0,3 g/rok i nadają się również do klimatyzacji napełnionych czynnikiem R1234yf. Aby wykryć nieszczelność parownika wystarczy trzymać sondę wykrywacza na wylocie dysz nawiewu. Autor: Krzysztof Trzeciak Fot. Vulkan Lokring, Robinair Artykuł ukazał się w numerze 3/2013 „Serwisu Motoryzacyjnego” Dowiedz się więcej Nowy diesel 1,6 litra i-DTEC to pierwsza oferowana w Europie jednostka napędowa z opracowanej przez Hondę serii „Earth Dreams Technology”. Silnik o mocy maksymalnej 120 KM i maksymalnym momencie obrotowym 300 Nm (przy 2000 obr/min) trafi pod maskę modelu Civic na początku 2013 roku. Jednostka emituje zaledwie 94 gramy CO2 na kilometr oferując niski poziom […] Firma Volvo przedstawiła rozwiązanie o nazwie i-ART, które może zrewolucjonizować współczesne silniki wysokoprężne. Premiera nowatorskiego systemu kontroli wtrysku i-ART będzie miała w nowej generacji silników czterocylindrowych VEA (Volvo Engine Architecture). W systemie tym każdy wtryskiwacz paliwa ma własny, miniaturowy czujnik z mikroprocesorem, zamiast jednego czujnika ciśnienia paliwa montowanego w przewodzie paliwowym. Według inżynierów Volvo system […]

【TOP OFERTA】⚡️ Sprężarka klimatyzacji do FORD Mondeo Mk3 Kombi (BWY) 2.5 V6 24V 170 KM wygodnie zamówić online na AUTODOC Szybka wysyłka i korzystne ceny Obejrzeć teraz

gdzie jest parownik klimatyzacji mondeo mk3